غزلیات سعدی؛ دکتر لطفعلي صورتگر

کمال اعتدال در هنگامی است که قالب شعر و آنچه در ان از افکار و اندیشه‌ها ریخته شده موازنه دارد یعنی نه کلمات در بیان اندیشه‌ها ناتوان و ضعیف و زبونند و نه افکار آن‌قدر ژرف و مبهم و پیچاپیچ هستند که کلمات از کشیدن بار آنها عاجز باشد. مظهر و نمونۀ بسیار درخشان آن، کلام افصح‌المتکلّمین سعدی شیرازی در شعر فارسی است   در بادی امر شعر تنها آواز یا سرودی است که دربارۀ وقایع عادی ...